
Deepening your Thai massage – Step 7
27 september 2026Twee weken later staat ze weer voor je deur
Je kent dit waarschijnlijk. Iemand komt bij je met een pijnlijke schouder. Je neemt er de tijd voor, je masseert de schouder, de nek, het schouderblad. Je voelt het weefsel zachter worden onder je handen. Ze staat op van de mat, draait haar arm rond en zegt dat het zoveel ruimer voelt. Je bent blij, zij is blij.
En twee weken later zit ze er weer. Zelfde schouder, zelfde verhaal.
Je doet het niet verkeerd. De massage deed wat hij deed. Alleen komt de spanning terug, keer op keer, en je voelt dat je iets mist. Iets waar je nog geen woorden voor hebt.
Je draait de volgorde af die je ooit leerde
Misschien merk je dat je bij vrijwel iedereen ongeveer dezelfde route neemt. De voeten, de benen, de rug, de schouders, het hoofd. Een mooie route, zorgvuldig opgebouwd, en je kunt hem dromen. Maar bij de een doe je eigenlijk hetzelfde als bij de ander, met hooguit wat extra aandacht op de plek die pijn doet.
En als iemand vraagt waarom die schouder steeds terugkomt, hoor je jezelf iets zeggen over stress, over de computer, over te weinig bewegen. Het klopt allemaal. Tegelijk voel je dat het niet het complete antwoord is.
Soms is er een moment waarop je per ongeluk iets ontdekt. Je masseert de andere heup, of je strekt een been, en opeens zegt ze: wat gek, nu voel ik het in mijn schouder. Je hebt geen idee waarom. Je weet alleen dat er iets gebeurde dat je niet had verwacht.
De plek die het hardst roept
Als iemand aanwijst waar het pijn doet, is het heel verleidelijk om daar te beginnen en daar ook te blijven. Daar vraagt het lichaam toch om aandacht?
Daar zit nu net de valkuil. De plek die het hardst roept is vaak de plek die het langst heeft gecompenseerd. De schouder trekt al maanden iets recht dat verderop in het lichaam is scheefgezakt. Je masseert de boodschapper, niet de boodschap. De spanning laat even los, want dat doet weefsel nu eenmaal onder warme, aandachtige handen. En zodra je klant weer rechtop staat en haar dag in loopt, neemt diezelfde schouder haar taak gewoon weer op.
Zolang je alleen naar de pijnlijke plek kijkt, blijft het weefsel in de rest van het lichaam vragen om precies die compensatie. Dan blijf je dweilen.
Trek eens aan de onderkant van je trui
Probeer het echt even. Pak de onderrand van je trui en trek er zachtjes aan. Je voelt het bij je schouder, misschien zelfs in je nek.
Zo gedragen de fascia zich ook. Fascie is het bindweefsel dat om en door al je spieren loopt, als een doorlopende trui van top tot teen. Je spieren liggen daarin als losse vakjes, en via die trui zitten ze allemaal aan elkaar vast.
Myo betekent spier. Een myofasciale lijn is dus een lange baan van spieren die via de fascie met elkaar verbonden zijn, in een doorlopende trekrichting. Zit er onderweg iets vast, dan merk je dat soms pas ergens anders. Zo kan spanning in de kuit voelbaar zijn in de onderrug. En zo kan een verhard acupressuurpunt of triggerpoint, zo’n klein gevoelig knoopje in de spier, uitstralingspijn geven naar een plek waar op zich niets mis is.
In de Thaise lichaamsleer is dit idee van doorlopende banen niet nieuw. Daar heten ze Sen: lijnen waarlangs levensenergie door het lichaam stroomt. Raakt de doorstroming ergens belemmerd, dan laat zich dat verderop op de lijn voelen. De westerse anatomie beschrijft die samenhang in weefsel, de Thaise lichaamsleer in energie. Ze beschrijven hetzelfde lichaam vanuit twee richtingen, en als je ze allebei kent, kijk, begrijp en masseer je met meer diepte.
Wat dat betekent als iemand voor je op de mat of tafel ligt
De schouder die in de andere heup begint
Vanaf de brede rugspier (latissimus dorsi) loopt een baan schuin naar beneden over de lendenfascie, kruist bij het heiligbeen naar de andere kant en gaat verder in de grote bilspier (gluteus maximus) en zo door naar de buitenzijde van het bovenbeen. Dat is de achterste functionele lijn: de diagonaal die je gebruikt bij lopen, gooien, reiken.
Is die rechterheup stug, zit er weinig beweging in de bilspier, dan kan de linkerschouder dag in dag uit meer trekkracht leveren dan hem toekomt. Masseer je alleen links boven, dan blijft rechtsonder zijn werk gewoon doorgeven.
In het Thaise denken past daar de Sen Kalathari bij, de baan die vanuit de buik diagonaal uitwaaiert naar beide armen en beide benen. Juist bij klachten die zich diagonaal of over het hele lichaam verspreiden, wordt deze lijn in de praktijk veel gebruikt. Ook daar behandel je dus niet uitsluitend het punt dat zeer doet, maar de hele baan waartoe het behoort.
De kuit die je in de onderrug voelt
De oppervlakkige myofasciale achterlijn loopt van de voetzool via de kuitspier (gastrocnemius) en de achillespees omhoog door de hamstrings, over het heiligbeen verder in de rugstrekkers (erector spinae), helemaal tot aan de schedelbasis en het voorhoofd.
Eén doorlopende trui dus, van hiel tot hoofd. Een verkorte kuit of een stugge voetzool zet die hele achterkant onder lichte spanning. Je klant voelt dat als een zeurende onderrug, of als een nek die ’s middags zwaar wordt.
Langs die achterzijde lopen in de Thaise lichaamsleer de Sen Ittha en Pingkhala, over de achterzijde van de benen en links en rechts van de wervelkolom. Dat de Thaise massage de achterkant van de benen zo uitgebreid behandelt voordat de rug aan de beurt komt, is geen willekeurige volgorde. De oude traditie wist allang dat die onderrug van verder weg wordt gevoed.
Waar je zou kunnen beginnen
Kijk eerst, voordat je aanraakt. Hoe ligt iemand op de mat? Staan de voeten gelijk naar buiten, of valt er een duidelijk verder weg? Ligt één schouder dichter bij de mat dan de andere? Draait het bekken iets mee? Dat beeld vertelt je in welke richting de trui trekt.
Leg daarna je handen neer op de voeten zonder al iets te willen. Voel langs de hele lijn waar de klacht op ligt, niet alleen bij de klacht. Beweeg je de voeten voorwaarts (dorsaalflexie), dan strek, en test, je automatisch de hele achterzijde van het lichaam. Vaak voel je onderweg een plek die stugger is dan de pijnlijke plek zelf. Dat is meestal een veel interessanter startpunt.
Begin ruim en volg de lijn. Open de voet en de kuit voordat je de onderrug aanraakt. Maak ruimte in de heup voordat je naar de schouder gaat. En vraag tussendoor eens wat je klant in haar schouder voelt terwijl je haar been strekt. Haar antwoord vertelt je meer over de samenhang dan welk schema ook.
Vertrouw daarbij op allebei je bronnen. De kennis van de myofasciale lijnen wijst je de richting, de vertrouwde Sen geven je de plekken waar je die richting masseert en strekt. Hoe beter je begrijpt, hoe fijner je voelt. Hoe fijner je voelt, hoe beter je afstemt.
Tot slot
Verder kijken dan de klacht vraagt oefening en het vraagt geduld. Je laat een vertrouwde volgorde los en je gaat zoeken, en dat voelt in het begin onwennig. Maar het moment dat je klant van de mat komt en zegt dat haar schouder al weken niet meer zo rustig is geweest, maakt het de moeite dubbel en dwars waard.
Wil je hier dieper in duiken, in mijn boek Deepening your Thai massage. An East-West Approach to Thai Bodywork werk ik deze samenhang verder uit. Je leest over de myofasciale lijnen, de samenwerking tussen spieren, het zenuwstelsel, het toevoegen van geneeskrachtige kruiden en de rol van de energiebanen, adem en intentie. Met QR-code.
Nieuwsgierig naar het boek? Klik hier: Deepening your Thai massage.
En als je vanaf vandaag alleen nog maar wat vaker even aan de onderkant van de trui trekt voordat je bij de schouder begint, ben je al een heel eind.




